همراه سلامت زائران اربعین

• از چند هفته پیش از سفر، پیاده‌روی منظم را به‌تدریج شروع کنید و مسافت را کم‌کم افزایش دهید.
• تمرین‌ها را با همان کفش و جورابی انجام دهید که در سفر استفاده خواهید کرد.
• در صورت درد قفسه سینه، تنگی نفس غیرعادی یا سرگیجه هنگام تمرین، پیش از سفر با پزشک مشورت کنید.
• خواب کافی و کاهش خستگی در روزهای پایانی پیش از حرکت، توان بدنی شما را حفظ می‌کند.

• افراد دارای بیماری زمینه‌ای مانند دیابت، فشار خون، بیماری قلبی، آسم، صرع یا بیماری کلیوی.
• بانوان باردار در هر مرحله از بارداری.
• افرادی که اخیراً جراحی، بستری یا تغییر داروی مهم داشته‌اند.
• سالمندانی که چند داروی مختلف مصرف می‌کنند.
• هر کسی که درباره توانایی جسمی خود برای پیاده‌روی طولانی تردید دارد.

• فهرست بیماری‌ها، داروهای مصرفی، آلرژی‌ها و شماره تماس نزدیکان را به‌صورت مکتوب همراه داشته باشید.
• کپی نسخه پزشک برای داروهای مهم می‌تواند در توضیح داروها به مراکز درمانی کمک کند.
• مدارک بیمه و شناسایی را جدا از اصل مدارک، به‌صورت کپی یا عکس نگه دارید.
• می‌توانید از ابزار «کارت اطلاعات اضطراری» همین صفحه برای ساخت کارت قابل چاپ استفاده کنید.

• داروها را به اندازه کل سفر به‌علاوه چند روز اضافه همراه ببرید.
• داروها را در بسته‌بندی اصلی و با برچسب نگه دارید و بین دو کیف تقسیم کنید تا با گم‌شدن یک کیف همه داروها از دست نروند.
• برای داروهای حساس به گرما (مانند انسولین) از کیف خنک‌نگهدارنده استفاده کنید و از قراردادن آن‌ها زیر نور مستقیم آفتاب بپرهیزید.
• هیچ دارویی را بدون نظر پزشک قطع یا کم نکنید؛ نامنظم‌شدن داروها یکی از شایع‌ترین مشکلات سفر است.

• چسب زخم و پانسمان استریل، گاز و باند، محلول شست‌وشوی زخم.
• چسب مخصوص تاول، پودر یا کرم ضدسایش پا.
• پودر او-آر-اس (ORS) برای جبران آب و املاح.
• ضدآفتاب، کلاه، ماسک، محلول ضدعفونی دست.
• دماسنج، داروهای شخصی و داروهای ساده مورد تأیید پزشک.

• کفش باید کاملاً اندازه، سبک و از قبل «جا افتاده» باشد؛ با کفش نو به سفر نروید.
• جوراب نخی یا مخصوص پیاده‌روی که رطوبت را دفع می‌کند انتخاب کنید و چند جفت اضافه بردارید.
• ناخن‌های پا را پیش از سفر کوتاه کنید.
• در صورت دیابت یا مشکلات پا، درباره کفش مناسب با پزشک یا کارشناس مشورت کنید.

الزامات و توصیه‌های واکسیناسیون از اطلاعات متغیر سفر است و ممکن است هر سال تغییر کند. پیش از سفر، توصیه‌های جاری را از مراکز بهداشت و منابع رسمی کشور خود جویا شوید.

• برای کودکان، سالمندان و افراد دارای بیماری زمینه‌ای برنامه جداگانه (دارو، استراحت، همراه مسئول) در نظر بگیرید.
• نقطه ملاقات مشخص برای زمان گم‌شدن تعیین کنید و آن را به همه اعضا آموزش دهید.
• برای هر عضو گروه، کارت اطلاعات اضطراری تهیه کنید.
• از ابزار «برنامه خانوادگی سفر» همین صفحه استفاده کنید.

• پیش از سفر، داروها و توان جسمی با پزشک مرور شود؛ برنامه پیاده‌روی باید با توان فرد تنظیم شود.
• کم‌آبی، گرمازدگی و زمین‌خوردن سه خطر اصلی سالمندان در این سفر است.
• نوشیدن منظم آب، استراحت مکرر، کفش مطمئن و استفاده از عصا در صورت نیاز را جدی بگیرید.
• کارت اطلاعات اضطراری و فهرست داروها همیشه در جیب سالمند باشد.
• گیجی ناگهانی، بی‌حالی شدید یا امتناع از خوردن و نوشیدن، نشانه هشدار است.

• کودکان سریع‌تر از بزرگسالان دچار کم‌آبی و گرمازدگی می‌شوند؛ نوشیدن آب را به آن‌ها یادآوری کنید.
• کارت مشخصات (نام، شماره سرپرست) در جیب لباس کودک قرار دهید و هر روز از او عکس بگیرید.
• به کودک آموزش دهید در صورت گم‌شدن سر جای خود بماند و فقط از نیروهای رسمی کمک بخواهد.
• تب بالا، بی‌حالی غیرعادی، استفراغ مکرر یا امتناع از مایعات نیازمند ارزیابی پزشکی است.

• پیش از تصمیم به سفر، حتماً با پزشک یا ماما مشورت کنید؛ شرایط هر بارداری متفاوت است.
• مدارک بارداری و اطلاعات تماس پزشک را همراه داشته باشید.
• پیاده‌روی سبک‌تر، استراحت مکرر، آب‌رسانی منظم و پرهیز از ازدحام و گرمای شدید ضروری است.
• خونریزی، درد شکمی، سردرد شدید، تاری دید، کاهش حرکت جنین یا آبریزش، نیازمند ارزیابی فوری است.

• مسیر، محل اقامت و امکانات موردنیاز را از قبل تا حد ممکن برنامه‌ریزی کنید.
• برای تجهیزات کمکی (ویلچر، عصا، سمعک، …) لوازم یدکی و ابزار تعمیر ساده همراه ببرید.
• همراهِ آگاه به نیازهای فرد، نقش کلیدی در ایمنی سفر دارد.
• کارت اطلاعات شامل نوع معلولیت، نیازهای حیاتی و مخاطبان اضطراری تهیه کنید.

• فهرست اعضای گروه با شرایط خاص (بیماری، دارو، آلرژی) را به‌صورت محرمانه و در دسترس نگه دارید.
• برای هر عضو، کارت اطلاعات اضطراری و نقطه ملاقات مشخص کنید.
• برنامه روزانه را با توان ضعیف‌ترین عضو گروه تنظیم کنید، نه قوی‌ترین.
• مراقب سلامت خودتان هم باشید؛ مراقبِ خسته نمی‌تواند از دیگران مراقبت کند.
• از ابزار «برنامه خانوادگی سفر» این صفحه برای ثبت هماهنگی‌ها استفاده کنید.

• چند روز اول را به جبران خواب و استراحت اختصاص دهید و به‌تدریج به فعالیت عادی برگردید.
• مایعات کافی بنوشید تا کم‌آبی سفر جبران شود.
• خستگی شدید که پس از چند روز استراحت بهتر نمی‌شود را با پزشک در میان بگذارید.

• تاول‌ها و زخم‌ها را تمیز و پانسمان‌شده نگه دارید و روند بهبود را روزانه بررسی کنید.
• قرمزی رو به گسترش، ترشح چرکی، گرمی و ورم یا درد فزاینده، نشانه عفونت است و نیاز به ارزیابی دارد.
• افراد دیابتی هر زخم پا را، هرچند کوچک، جدی بگیرند و در صورت بهبودنیافتن سریع به پزشک مراجعه کنند.

• تب یا علائم تنفسی در روزهای پس از بازگشت را جدی بگیرید و در صورت تداوم یا شدت، به پزشک مراجعه کنید.
• تا بهبود علائم، از حضور در تجمعات بپرهیزید و بهداشت تنفسی را رعایت کنید.
• حتماً به پزشک بگویید که اخیراً به سفر اربعین رفته‌اید؛ سابقه سفر در تشخیص اهمیت دارد.

• در اسهال، مایعات و ORS مصرف کنید و غذاهای سبک بخورید.
• اسهال بیش از چند روز، اسهال خونی، تب همراه یا نشانه‌های کم‌آبی نیازمند مراجعه به پزشک است.
• داروی ضداسهال را بدون مشورت، به‌ویژه در اسهال تب‌دار یا خونی، مصرف نکنید.

• ضایعات پوستی جدید، خارش مداوم یا زخم‌هایی که خوب نمی‌شوند را بررسی و در صورت تداوم به پزشک مراجعه کنید.
• قارچ پوستی بین انگشتان پا پس از سفرهای طولانی شایع است؛ ناحیه را خشک نگه دارید و در صورت ادامه، مشورت بگیرید.

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، بدون تأخیر ارزیابی پزشکی بخواهید:

• درد و ورم یک‌طرفه ساق پا، به‌ویژه همراه با گرمی و قرمزی (احتمال لخته وریدی).
• تنگی نفس ناگهانی یا درد قفسه سینه.
• تب بالا و مداوم یا لرز.
• ضعف شدید، سرگیجه مداوم یا کاهش سطح هوشیاری.
• ادرار خیلی کم یا تیره باقی‌مانده با وجود نوشیدن مایعات.